İlişki Uyumluluk Raporu

Bu yüzden bu ilişkinin etrafında döndüğü tek büyük soru şudur: Birbirinin karşı yakası olan iki insan, aradaki suyu doldurmadan, kendi kıyısını terk etmeden, birbirini gerçekten görebilir mi? Görmek sevmenin hem ilk hem de en zor adımıdır. Sisin, aynanın ve özlemin içinden bu nasıl mümkün olur? Bu portre o soruya bir yanıt vermek için değil, onu bütün derinliğiyle açmak için yazıldı. Çünkü A ile B'nin haritaları, yüzeyde akanla derinde akanın aynı anda var olduğunu ve birbirine zıt yönlere akan iki suyun aynı boğazı paylaşabildiğini ısrarla söylüyor.

Bu karşılaşmanın temel kimyası iki farklı elementin buluşmasında yatıyor. A'nın haritasında hava güçlü biçimde öne çıkıyor: Merkür, Mars, Uranüs ve Plüton olmak üzere dört yerleşim bu elementte. Ateş, toprak ve suyun her biri ikişer yerleşimle temsil ediliyor. Ay ve Neptün ateşte, Güneş ve Venüs toprakta, Jüpiter ve Satürn suda. B'nin haritasında ise su baskın: Güneş, Ay, Merkür ve Uranüs olmak üzere dört yerleşim suyun içinde. Ateş, toprak ve hava ikişer yerleşimle var. Jüpiter ve Neptün ateşte, Venüs ve Satürn toprakta, Mars ve Plüton havada. Hiçbirinin haritasında eksik bir element yok ve ikisi de bütün elementlere erişebiliyor. Ama ağırlık merkezleri farklı yerlerde duruyor: A'nınki rüzgârda, B'ninki denizde.

Hava ile su buluştuğunda ne olur? Rüzgâr suyun yüzeyini okşar ve dalgalar doğar. Güneş suyu ısıtır, su buhar olur, buhar yükselip bulut olur. Bazı sabahlar da havanın ve suyun sınırı silinir ve sis çöker: kıyıların belirsizleştiği, karşı yakanın yalnızca bir siluete dönüştüğü o yumuşak, büyüleyici, yanıltıcı beyazlık. A ile B'nin arasında olan her şey bu doğa olaylarından birine benziyor. A düşünceyle gelir: kelimelerle, kavramlarla, bağlantılarla. B duyguyla gelir: akıntılarla, sezgilerle, sözsüz bilgiyle. A bir şeyi anlamak için onu adlandırmaya ihtiyaç duyar, B ise onun içinden geçmeye. A "Ne düşünüyorsun?" diye sorduğunda B'nin içinden geçen yanıt çoğu zaman bir düşünce değil, bir histir. B "Nasılsın?" diye sorduğunda da A'nın verdiği yanıt çoğu zaman bir his değil, bir açıklamadır. Hesaplanan element uyumu bunu açıkça adlandırıyor: zıt elementler, farklılık yoluyla büyüme. Bu bir uyumsuzluk hükmü değil, bir öğrenme müfredatı.

Nitelikler de benzer bir hikâye anlatıyor. A'nın haritasında öncü nitelik baskın: Merkür, Mars, Satürn, Uranüs ve Plüton olmak üzere beş yerleşim öncü burçlarda. Değişken nitelik dört yerleşimle ona eşit bir ağırlık taşıyor. Sabit nitelikte ise yalnızca tek bir yerleşim var ve bu yerleşim Ay. A başlatan, harekete geçiren, ilk adımı atan biri. Ama duygusal doğası, haritasındaki tek sabit nokta olarak, bir kez bağlandığı şeye inatla tutunuyor. B'nin haritasında değişken nitelik açık ara öne çıkıyor: beş yerleşim değişken burçlarda, üç yerleşim sabit burçlarda, yalnızca iki yerleşim öncü burçlarda. B uyum sağlayan, akan, biçim değiştiren, ortamı sezen ve yönünü ona göre bulan biri.

Öncü ve değişken olmak üzere iki farklı işleyiş biçimi, tamamlayıcı bir ritim yaratıyor. A bir kapıyı açar, B o kapıdan geçen yolun bütün kıvrımlarını hisseder. A bir karar verir, B o kararın bütün olası sonuçlarını içinde tartar. Bu ritim iyi işlediğinde ortaya iki insanın birbirinin eksiğini tamamladığı bir dans çıkar: biri yön verir, öteki yolu yumuşatır. Ama bu ritmin bir de gölgesi var. A sürekli öne geçerse B sürekli uyum sağlamak zorunda kalabilir. Değişken bir ruh için uyum sağlamakla kaybolmak arasındaki sınır bazen inceciktir. B'nin esnekliği bir armağandır, ama karşılığında hiç alan istemeyen bir armağan kendini tüketir.