İlişki Uyumluluk Raporu

Ama arzu, bu ilişkide Satürn'ün yüzüğünü takarak gelir. Bu kişi'in Venüsü, bu kişi'in Satürnü ile neredeyse tam bir kavuşum yapar — üç buçuk derecelik dar bir yakınlıkta. Bu tek açı, tüm erotik manzaraya ciddiyet, hatta bir tür ağırbaşlılık rengi verir. Fiziksel özlem burada hafif adımlarla gezinmez; arzulananın aynı zamanda korkulan olduğunu, bu kişiye tamamen açılmanın kalıcı bir şeyi göze almak anlamına geldiğini bilir. Bu kişi için, diğerinin Venüs alanı üzerindeki varlığı —güzellik, haz, sevilme arzusu— bir tür dizgin çeker; sanki istek, var olma hakkını kazanmak zorundadır. Bu soğukluk değildir; aksine rüzgâra karşı bir alevi elle koruma çabasına benzer. Bu kişi'in Venüsü'nün bu kişi'in ikinci evine düşmesi bu tutumu derinleştirir: sevgi, iki kişinin birlikte değer verdiği, koruduğu, hayatlarının temeline koyduğu bir şeye dönüşmek ister.

Bu ağırlığa karşı, Uranüs'ün beklenmedik elektriği çakar. Bu kişi'in Uranüsü, bu kişi'in Venüsü'ne yalnızca dörtte üç derecelik bir ayırma ile kare açı yapar. Uranüs izin istemez. Satürn-Venüs kavuşumu özen ve ağırlığın sözlerini söylerken, Uranüs-Venüs karesi tanıdığı şeyi birden tuhaflaştıran, yabancı olanı birden büyüleyici kılan bir akımı saldıkça salar. Bu kişi'in doğasında bir şey vardır — bir bağımsızlık, bir öngörülemezlik, ani bir ayrılma niteliği — ki bu bu kişi'in Venüsü'nü hem heyecanlandırır hem rahatsız eder. Erotik gölge burada terk edilme korkusunun heyecan kılığına girmiş halidir: çeken nitelik, aynı zamanda yaralayabilen niteliktir.

Tüm bu çekim yüzeyinin altında daha derin bir duygu akıntısı dolanır. Bu kişi'in Ayı, bu kişi'in Marsı'na neredeyse tam karşıttır ve bu açı duygu ile arzunun çarpışıp birbirine karıştığı o elektrikli bölgeyi anlatır. Bu kişi'in Marsı, bu kişi'de içgüdüsel ve duygusal düzeyde bir şeyi harekete geçirir — akılcı kısmı değil, yanıt vermeden önce düşünmeyen o daha eski katmanı. Bu, tutkulu bir canlılık olarak, gerçekten duygulanmış olma haliyle ortaya çıkabilir; ya da tepkiselliğe, arzu kılığında görünen ama ardında gerçek bir yara bırakan duygusal sürtüşmeye dönüşebilir. Çağrı, ısıtan ısı ile yakan ısı arasındaki farkı öğrenmektir.

Bu kişi'in Ayı ile bu kişi'in Venüsü arasındaki karışık açı —neredeyse üç derecelik bir orb ile— bu karmaşık dokuyu biraz daha incelikli kılar. Birinin duygusal ihtiyaçları ile diğerinin şefkat içgüdüleri tam olarak hizalanmaz; sürekli küçük ayarlamalar, hiçbir zaman tamamen çözülmeyen ama ilişkiyi uyanık tutan sessiz bir pazarlık gerektirir. Aşk burada, tam ortasını bulamayan iki radyo gibi, birbirini bulmak için sürekli kanal değiştirmek zorundadır. Bu yorucu olabilir, ama aynı zamanda müthiş bir dikkati de doğurur: hiçbir an otomatikleşmez.

Evlerin karşılıklı dağılımı, başka bir gerçeklik katmanı açar. Bu kişi'in Ayı, bu kişi'in dördüncü evine — iç yaşamın, anı ile soyağacının özel mahzenine — düşer. Bu kişi, haritasız biçimde, bu kişi'in en savunmasız olduğu yeri bulur. Bu bazen bir eve dönüş gibi hissettirir; sanki biri nihayet nerede yaşadığınızı bilmektedir. Ama daha az bilinçli anlarda, bir izinsiz girişe de dönüşebilir. Bu kişi'in Ayı ise karşılığında bu kişi'in ikinci evine yerleşir; bu kişi'in duygusal ritmi, duyguları, iç havası, bu kişi'in değer ölçümüne sessizce bulaşır. Bu kişi huzursuz ya da içine kapalı olduğunda, bu kişi bunu değerli bir şeye yönelmiş bir tehdit olarak okuyabilir. Bu yerleşimde her iki tarafın hemen fark edemeyeceği nazik bir kırılganlık vardır.

Gerçek bir sığınak getiren ise bu kişi'in Satürn'ü ile bu kişi'in Ayı arasındaki üçgendir. Satürn en cömert ifadesiyle zor duyguların çobanıdır — tutar, yapılandırır, gerçeğin duygusallığa dağılmasına izin vermez. Bu kişi'in Satürnü, bu kişi'in Ayı'na uyumlu biçimde akarken, bu kişi'e ender bir şey sunar: okyanus duygu doğasının yalnızca görüldüğü değil, aynı zamanda sabit bir elle tutulduğu hissi. Bu kişi'in Ayı, sınırların çözüldüğü ve empatinin kolayca yutulmaya dönüştüğü Balık sularında yüzer; bu Satürnyen varlık ise bir nehir kıyısı gibidir — suyu azaltmaz, ona yön verir.