Relatiecompatibiliteitsrapport

Daarmee is de grote vraag van deze relatie gesteld, nog voordat er één ander contact is genoemd. Kunnen twee mensen elkaar volledig verlichten zonder elkaar te verblinden? Kan de een de ander werkelijk zien, dus niet het stralende beeld of de droom, maar de echte, wisselvallige, onvolmaakte mens? En kan die ander dat gezien worden verdragen zonder weg te duiken? Alles wat volgt draait uiteindelijk om die ene vraag: de aantrekking en de wrijving, de gesprekken en de stiltes, de zwaarte en de vlucht. Wat betekent het om in het volle licht van een ander te staan, en dat licht terug te geven zonder het te vervormen?

Wie wil begrijpen wat A en B naar elkaar toe trekt, moet eerst kijken naar het materiaal waarvan ze gemaakt zijn. In A overheerst de lucht. Vier plaatsingen staan in luchttekens: Mercurius, Mars, Uranus en Pluto. Daartegenover staan er telkens twee in vuur (de Maan en Neptunus), in aarde (de Zon en Venus) en in water (Jupiter en Saturnus). In B overheerst het water. Ook hier gaat het om vier plaatsingen: de Zon, de Maan, Mercurius en Uranus. Daarnaast staan er telkens twee in vuur (Jupiter en Neptunus), in aarde (Venus en Saturnus) en in lucht (Mars en Pluto). Geen van beiden mist een element. Ze hebben alles, maar in een andere verhouding, alsof ze dezelfde talen spreken met elk een andere moedertaal.

Lucht en water: een beeld dat het verschil scherper weergeeft is moeilijk te vinden. Lucht ordent, benoemt en legt verbanden, en zoekt afstand om overzicht te krijgen. Water voelt en doordringt, neemt de vorm aan van wat het omringt en onthoudt alles. Wanneer A iets begrijpt, heeft A het van een afstand bekeken en in een gedachte gevangen. Wanneer B iets begrijpt, heeft B het eerst in het lichaam gevoeld, vaak lang voordat er woorden voor waren. A kan B ervaren als een diepte waarin het licht verdwijnt, ontroerend en soms ondoorgrondelijk. B kan A ervaren als een heldere, frisse wind die verkoelt, of die op slechte dagen koud aanvoelt. De berekening vat het eenvoudig en juist samen: contrasterende elementen, groei door verschil. Waar lucht en water elkaar ontmoeten, ontstaan wolken, mist, regen en regenbogen. Er ontstaat weer. Dat is misschien de eerlijkste beschrijving van het klimaat tussen deze twee: nooit helemaal stil en altijd in beweging, soms drukkend en soms van een verblindende helderheid na de bui.

Ook het ritme verschilt. A is overwegend kardinaal. Vijf plaatsingen, Mercurius, Mars, Saturnus, Uranus en Pluto, dragen de impuls van het begin, de wil om iets in gang te zetten. Daarnaast staan er vier in beweeglijke tekens en slechts één in een vast teken, en die ene is de Maan van A. Dat detail verdient aandacht. Alles in A wil beginnen of zich aanpassen, behalve het gevoelsleven. Dat is het enige werkelijk standvastige punt, het anker dat niet meebeweegt. B daarentegen is overwegend beweeglijk. Vijf plaatsingen, de Zon, de Maan, Mercurius, Saturnus en Neptunus, staan in tekens die zich voegen, aftasten en meestromen. Drie staan in vaste tekens en slechts twee, Venus en Pluto, in kardinale. A zet in gang en B past aan. A trekt de eerste lijn en B laat die doorlopen tot in de kleinste vertakkingen. Het is een complementair ritme, en het kan prachtig werken: de een kiest de richting, de ander maakt het pad leefbaar. Het kan er ook toe leiden dat A zich afvraagt waarom B nooit eens zelf de eerste stap zet. B vraagt zich dan weer af waarom A altijd al vertrokken is voordat de vraag goed gesteld is.